λαογραφία
Του Προφήτη Ήλια στόν Υμηττό Κάποτε

Παρασκευή 19 Ιουλίου 2019     Mesogianews

 

Εκτός από τους Κυριακάτικους περιπάτους, ήταν και τα λίγα πανηγύρια του καλοκαιριού, όπως του Προφήτη Ηλία, που ήταν ένα παλιό εκκλησάκι, χτισμένο επάνω σ´ ένα μικρό οροπέδιο της οροσειράς του Υμηττού. 

 

Από την παραμονή πήγαιναν παρέες-παρέες με ρούχα και με τρόφιμα, τα οποία φόρτωναν στα γαϊδουράκια και ξεκινούσαν, για το ψηλό βουνό. 

 

Ο δρόμος ήταν μακρύς, δύσβατος και ανηφορικός. 
Και το καραβάνι απο ζώα και ανθρώπους κάθε ηλικίας ανέβαινε σιγά-σιγά.

 

Το θέαμα ήταν πράγματι μοναδικό και μαγευτικό. Τριγύρω απο την εκκλησία απλωνόταν το γυμνό χωράφι με τα μικρά δέντρα στις άκρες πρός το βουνό. 

 

Κάθε δεντράκι φιλοξενούσε και μία παρέα για εκείνη τη βραδιά. 
Και η νύχτα έδειχνε όλο της το μεγαλείο και το μυστήριο, με το σκοτεινό κάμπο στο βάθος, χωρίς ούτε ένα φώς, καθώς και τα χωριά στο βάθος έμοιαζαν σαν πελώρια αραγμένα καράβια με αναμμένα όλα τους τα φώτα.

 

Το θυμάρι και το πεύκο μοσχοβολούσαν, ενώ τα όργανα στο πρόχειρο καφενείο, που βρισκόταν μέσα στη μάντρα, μετά απο λίγους σκοπούς σταματούσαν. 

 

Η μαγεία της καλοκαιρινής νύχτας τους μαγνήτιζε όλους στο να ξαπλώσουν σε κάποιο στρώμα, ώστε νά ατενίσουν τα άστρα, να παρακολουθήσουν το φεγγάρι μέσα στο αδιάβατο σκοτεινό στερέωμα. 

 

Τα χαράματα με τις πρώτες αχτίνες του ηλίου, ολα έπαιρναν φώς και χρώμα και η θάλασσα έλαμπε από μακριά, σαν κρυστάλλινος καθρέπτης. 

 

Λειτουργία, πρόχειρο φαγητό και με τις πρώτες απογευματινές ώρες, ολοι έπαιρναν πανηγυρικά το δρόμο του γυρισμού.

 

 

Απόσπασμα από το βιβλίο της Τούλας Στεριώτη:
«Το Κορωπί Κάποτε... Λαογραφικές Αναμνήσεις» (2000)

 


Όνομα:
Σχόλιο:
 
 
Created by | INCOM CMS