Το Τριμελές Διοικητικό Εφετείο Πειραιά απέρριψε την αίτηση ακύρωσης του Εκκλησιαστικού Ορφανοτροφείου Βουλιαγμένης για 28 αυθαίρετα κτίσματα και κατασκευές. Παραμένει σε ισχύ η ανάκληση της υπαγωγής τους σε διαδικασία νομιμοποίησης.
Μια σημαντική δικαστική εξέλιξη για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και των κοινόχρηστων χώρων της Βουλιαγμένης καταγράφει ο Δήμος Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης, καθώς το Τριμελές Διοικητικό Εφετείο Πειραιά απέρριψε την προσφυγή του Εκκλησιαστικού Ορφανοτροφείου Βουλιαγμένης της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.
Με την υπ’ αριθμ. 382/2026 απόφασή του, το δικαστήριο, δικάζοντας ως ακυρωτικό, απέρριψε την αίτηση ακύρωσης κατά της πράξης της Υπηρεσίας Δόμησης του Δήμου, με την οποία είχε ανακληθεί η υπαγωγή 28 αυθαίρετων κτισμάτων και πρόχειρων κατασκευών σε διαδικασία νομιμοποίησης.
Η υπόθεση αφορά έκταση περίπου 80 στρεμμάτων στην πυκνόφυτη περιοχή γύρω από τις κεντρικές εγκαταστάσεις του Ορφανοτροφείου στη Βουλιαγμένη. Πρόκειται για έναν σημαντικό χώρο πρασίνου, με ιδιαίτερη περιβαλλοντική αξία, του οποίου η προστασία συνδέεται άμεσα με τη διατήρηση της φυσιογνωμίας και του κοινόχρηστου χαρακτήρα της περιοχής.
Το δικαίωμα του Δήμου και η υπόθεση των 28 κατασκευών
Σύμφωνα με τον Δήμο, οι επίμαχες κατασκευές βρίσκονται εντός πράσινου κοινόχρηστου χώρου, επί του οποίου ο Δήμος διαθέτει δικαίωμα επικαρπίας. Το δικαίωμα αυτό ανάγεται στο 1951 και συνδέεται με τη σύμβαση υπ’ αριθμ. 1900/1951 και το θεσμικό πλαίσιο διαμόρφωσης του σχεδίου της Βουλιαγμένης.
Στο πλαίσιο της δικαστικής κρίσης απορρίφθηκαν ως αβάσιμοι και οι ισχυρισμοί που αμφισβητούσαν τόσο τον κοινόχρηστο χαρακτήρα των εκτάσεων όσο και το δικαίωμα επικαρπίας του Δήμου.
Η δικαστική διαφορά προέκυψε όταν η Υπηρεσία Δόμησης προχώρησε στην ανάκληση της υπαγωγής των 28 κατασκευών σε διαδικασία νομιμοποίησης, καθώς, σύμφωνα με τη δημοτική πλευρά, η σχετική διαδικασία είχε κινηθεί χωρίς τη συναίνεση του Δήμου, παρά το δικαίωμα επικαρπίας που διαθέτει επί της έκτασης.
Τι θα γίνει με τους παλιούς ξύλινους οικίσκους
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στους ξύλινους οικίσκους, τους οποίους, σύμφωνα με τον Δήμο, επιχείρησε να επαναφέρει σε διαδικασία νομιμοποίησης το Εκκλησιαστικό Ορφανοτροφείο. Οι συγκεκριμένες κατασκευές ανάγονται στις δεκαετίες του 1940 και του 1950, ωστόσο έχουν καταστραφεί εδώ και δεκαετίες και σήμερα διατηρούνται μόνο υπολείμματα και ερείπια.
Ο Δήμος αναφέρει ότι θα μεριμνήσει για την άμεση απομάκρυνσή τους, ακολουθώντας τις προβλεπόμενες διαδικασίες, με στόχο την προστασία και τη φροντίδα του χώρου.
Συνεχίζεται η προσπάθεια για την προστασία της έκτασης
Η απόφαση 382/2026 διατηρεί σε ισχύ την πράξη της Υπηρεσίας Δόμησης και αποτελεί ακόμη μία εξέλιξη στη μακροχρόνια προσπάθεια της Δημοτικής Αρχής να διαφυλάξει τα δικαιώματα του Δήμου και τον κοινόχρηστο χαρακτήρα της συγκεκριμένης έκτασης.
Τη νομική εκπροσώπηση του Δήμου ανέλαβε η Νομική Υπηρεσία του, σε συνεργασία με τις αρμόδιες δημοτικές υπηρεσίες.
Η Δημοτική Αρχή δηλώνει ότι θα συνεχίσει να ασκεί κάθε νόμιμο δικαίωμά της για την προστασία των 80 στρεμμάτων πρασίνου, επισημαίνοντας ότι η διατήρηση των κοινόχρηστων χώρων και του φυσικού περιβάλλοντος αποτελεί βασική προτεραιότητα για την ποιότητα ζωής των κατοίκων της Βουλιαγμένης.
